Gevangenisanimaties

 

Gedetineerden en hun rol als vader. Dat is een ingewikkeld verhaal.
Dat zijn meerdere ingewikkelde verhalen, want elke gezin, elke persoon gaat hier anders mee om.

Jonge Helden organiseert in de Leuvense en Antwerpse gevangenissen kinderbezoeken. 
Daarbij scheppen we een veilige en creatieve omkadering die ouders aanzet om tijdens dat kinderbezoek met hun kinderen bezig zijn. 

Onze gevangenisanimatoren spelen, creëren en verbinden.
Jonge Helden biedt hen daarbij de nodige praktische ondersteuning en omkadering, en organiseert bijeenkomsten en vormingen om kennis uit te wissel en op te slorpen.

Ben jij 18+, hierdoor geboeid, en zou jij enkele weekenddagen per jaar als vrijwilliger (tegen vrijwilligersvergoeding) aan de slag willen gaan?
Stuur dan een mailtje naar sandra@jongehelden.be en we bekijken met jou de mogelijkheden.
In Leuven zit ons team momenteel vol, maar de geweldige ploeg van Antwerpen kan nog wel een paar extra schouders gebruiken.
De gevangenisanimaties in Antwerpen gaan door op de laatste zondag van de maand, van 13 tot 15 uur. Ze worden steeds begeleid door twee van onze vrijwilligers.


 

Wat wil je worden? Een tijger.

Oké. Ik doop mijn penseel in het fel oranje, neem zijn kindergezicht in mijn handen. De huid van zijn sproetenwangen geeft mee onder de penseelstreken. De witte slagtanden staan ontroerend onder zijn geronde lipjes.

Andere kinderen staan roerloos rond een badje met hengels in hun handen, of werpen ringen rond flessen, of plukken vlokken van zelf gedraaide suikerspinnen.

De haken aan de hengels zijn van verbogen paperclips, de suikerspinmachine raakt oververhit, kinderen staan met hun voeten over de afgeplakte werpstreep.
Het is een kleine verzonnen kermis, een kermis die deze twee uur bestaat. Een vingerknip. Je bent er geweest of niet.

Kinderen trekken hun vaders van de tafeltjes mee naar de kermis. De zon valt binnen door de kleine raampjes en de radio schettert een lied dat van ver komt.

Wat wil je worden? Een tijger.

Oké. Ik doop mijn penseel in het fel oranje, durf zijn gezicht niet in mijn handen te nemen. Ik zie nu van heel dicht bij de gesprongen adertjes op zijn wangen, de groeven in zijn voorhoofd, zijn grijs wordende wenkbrauwen. Ik overschilder het allemaal fel oranje, tot hij een tijger is. De slagtanden moet ik twee keer overtrekken voor ze zichtbaar worden tussen zijn stoppels. Zijn dochter staat naast hem. “Lieve pappie”, zegt ze.

Op 16 juni vierden ze vaderdag in de centrale gevangenis van Leuven. Jonge Helden bracht de kermis binnen de muren. Mona, 1 van onze vrijwilligers, schreef over haar ervaring deze namiddag.